Monday, 29 September 2014

Οι συγκατοικοι - Παρτ 1

Ήμουν η πρώτη που έπιασεν τα κλειδιά και μπήκεν με το δεξί στο διαμέρισμα μας. Είμαστε στο Swanborough, η καλύτερη διαμονή μες στην πανεπιστημιούπολη - τεράστια παράθυρα να φέρνουν φως μες το δωμάτιο, ευρύχωροι χώροι, κάθε δωμάτιο και δικό του μπάνιο. Έφα αρκετόν χρόνο πας την διακόσμηση του δωματίου μου και χωρίς να θέλω να περηφανευτώ, πιστεύω εν που τα πιο ωραία δαμέσα. Έτο τζαι το βιντεούιν που σας κάμνω βουβό τουρ.



Συγκατοικώ με άλλο πέντε πλάσματα, τέσσερις κορούδες και έναν αρσενικών. Εκ των οποίων τεσσάρων κορούδων, οι τρεις εν εγγλέζες της ηλικίας μου και η άλλη εν μια Τζαμαϊκανο-Καναδέζα η οποία ήδη έκανεν τέσσερα χρόνια κολεγίου νομικά και τωρά, 22 χρονών, ήρτεν να κάμει το κανονικό degree. Ήντα πέταμα λεφτών αν το σκεφτείς, οι Νοτιοαμερικανοί πρέπει να κάμνουν κολέγιο και πελλάρες, το οποίο εν βασικά στο ίδιο επίπεδο με τα A-levels. Και μετά θωρείς ένα ολόκληρο έθνος να πνίγεται στα φοιτητικά δάνεια και διερωτάσαι γιατί. Το αγόρι είναι ένας ντροπαλός Κινέζος ο οποίος εν στον δεύτερο του χρόνο σπουδών και εν το πολλοβλέπουμεν σύχνα επειδή πάει και βρίσκει την παρέα του που μεινίσκει κάτω στην πόλη.

Αλλά, ας τους αναλύσουμεν τους νέους μας χαρακτήρες μιας και θα παίζουν σημαντικούς ρόλους στις ιστορίες μου.

Στο δωμάτιο Α, το Σιγανό Ποταμάκι aka Σύνθια

Η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν το άτομο που πίστευα ότι θα δένομουν πιο πολύ μαζί της παρά με τις άλλες και πως είχαμε τα πιο πολλά κοινά μεταξύ μας - το κυριότερο ότι έρχεται να σπουδάσει και έχει και σχέση. Βλέπεις, εν πολλά λίοι οι νέοι τωρά που συνεχίζουν τις σχέσεις τους όταν παν πανεπιστήμιο και πολλοί εσχολιάζαν την απόφαση μου να παραμείνω με τον Τζον. Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι εν τόσο εύκολα να πετάσεις έναν χρόνο έτσι, και που την στιγμή κιόλας που δεν υπάρχει και κάποιο πρόβλημα.

Εμπάσιγουέι, η Σύνθια ήταν όπως εμένα - ή έτσι ενόμιζα. Εκτός που το γεγονός ότι που την μέρα που ήρτεν μπορεί να αντάλλαξεν τρία 'καλημέρα' και δύο 'καληνύχτα', λίον πολλά εσνόμπαρεν μας ούλους χωρίς να μας δώκει καν ευκερία να της "πουλήσουμεν" τους εαυτούς μας. Όποτε πέσσω πάνω της μες τον διάδρομο, χαμογελά μου με τζίνο το αγκελικό της χαμόγελο που σε κάμνει να διερωτάσαι 'ρε, άμπατζιε εν εγώ που κάμνω λάθος;' αλλά όσπου να γυρίσω πάνω της ξανά, τζίνη έχει ήδη χαθεί μες το δωμάτιο της. Δεν τρώει πια μαζί μας, ήβρεν κάτι αγόρια τωρά και που την βρίσκεις που την χάνεις, εν στο διαμέρισμά τους. Εξού και το όνομα, το Σιγανό Ποταμάκι. Στις πρώτες μέρες έπαιζεν μας το Αγία και 'εγώ εν τζαι κάμνω έτσι πράματα' τζαι 'εγώ εν τζαι πίνω' τζαι 'εγώ έχω φίλο'. Έτην τωρά, τρία δευτερόλεπτα πας το φέιςμπουκ της και εν να την δεις να σαχλοσαλιαρίζει με κόμμεντς και ποστς στους παίδες και να φκάλει πάνω φωτογραφίες που ξαπλώνει πας τον έναν, πας το κρεβάτι του αχά αχά!

Εν τζαι, δικαίωμα της κοπελούας να κάμνει ότι θέλει, απλά εντάξει, λίον απογοητεύτικα γενικά με την όλη φάση ότι τάχα ήταν να τα πήγαινα και καλά μαζί της επειδή στο facebook group chat ήταν πολλά ομιλητική και αστεία. Τελικά οκέι, το κορίτσι εν ενδιαφέρουσα μόνο άμαν είναι online, τέλος

Στο Δωμάτιο D και F, οι "Έγειρεν η κούππα και ήβρεν το καππάτζιν" aka η Σάρα και η Μάρα

Τούτες εγίναν κολλητές-αυτοκόλλητες που την πρώτη μέρα. Και όντως, άμαν τες δεις και τις δύο μαζί λαλείς τούτες όντως, έχουν κάμποσα κοινά. Καταρχάς εν τζαι οι θκιο εγγλέζες, μιλουν και οι θκιο με τζίνη την γλήορη εγγλέζικη προφορά των εγγλέζικων χωρκών που σε στηλλώνει όποτε την ακούεις και κλαίεις τις εβδομήντα χιλιάδες που εφάαν οι γονιοί σου να μάθεις σωστά αγγλικά. Εν τις καταλάβω τίποτε και κάθουμαι όπως το καθυστερημένο να τις θωρώ και να λαλώ κάθε πέντε λεπτά, "σόρρυ γουότ;".
Επίσης, εμφανισιακά εν τζαι οι θκιο τζίνες οι τύπικαλ χοντρούες και στούπισσες εγγλεζούες που εν έχουν κώλο αλλά κάμποσον βυζίν χωρίς ιδιαίτερα ωραίο πρόσωπο και flat μαλλιά. Τζίνες που θωρείς να γίνουνται πίττα στην Αγιά Ναπά και να φωνάζουν "Φέρτε μου να πιω, πόψε εν να ρρουφήσσω έναν  αρσενικών!". Και ναι, η συγκεκριμένη ατάκα υπόθηκεν από την Μάρα την τρίτη νύχτα δακάτω. Εν που τζίνες τις κορούες που άμαν το θέλουν να το παίξουν και σπουδαίες αρκέφκουν τζίνες τις ατάκες που προσπαθεί η μια να δειχτεί πιο πορνέλλα που την άλλη.

Αλλά εντάξει, καταβάθος, όταν το ποτό φύει που το σύστημα τους εν αρκετά καλές κορούες και τωρά που ετέλιωσεν και το freshers week ηρεμήσαν λίον. Παρέαν έτυχεν και κάμνω με τούτες τις θκιο αν και την περισσότερες φορές μοιάζει σαμπώς και εγώ απλά ακολουθώ τες. Την Μάρα προτιμώ την πιο πολλά που την Σάρα. Βασικά, την Σάρα ανέχομαι την για την Μάρα που τουλάχιστον εν μια χαρούμενη και αστεία ψυχή που μου μιλά, και τουλάχιστον δεν με αγνοεί - αν και νομίζω ο κυριότερος λόγος εν επειδή έβαλεν στο μάτι τα σπιτικά μπιφτέκια που έχω μες την κατάψυξη. Αλλά η Σαρά, δύσκολα μπορώ να έχω μία κουβέντα μαζίν της. Αν εν τζίνη και ακόμα ένα πλάσμα, τότε ναι. Όμως άμαν πρέπει να έχω μία συζήτηση μόνο με τζίνη και εμένα, τότε καλύτερη ανταλαγή ιδεών θα έχω με τα κατεψυγμένα μπιφτέκια παρά με εκείνη. Η κοπέλλα ένα θέμα ξέρει να συζητά, τζίνο που σπουδάζει, Ανθρώπινη Γεωγραφία. Επροσπάθησα να κρατήσω την συζήτηση ζωντανή μαζίν της αλλά μετά που δύο ημέρες είχα εξαλείψει όλες τις γνώσεις μου που εθυμόμουν που το O-level πριν τρία χρόνια. Τέλος, η συγκεκριμένη θωρεί με με το μισόν της και συνέχεια σχολιάζει τις διαιτητικές μου προτιμήσεις.

  • "Όου μάι γκοτ, τι εννοείς βάλλεις μέλιν με το τσάι σου?!"
  • "Ουότ! Εν μέλιν τούτον πας την καπίρα σου?!"
  • "Μα ήντα που βάλλεις λεμόνιν μες το φαίν σου? Λεμόνι πας το μπέργκερ, τι εννοείς?!"
Δεν έχω ιδέα τι άνοστο φαίν την εταΐζαν οι δικοί της, ή πόσο στενόμυαλη είναι σε ότι έχει να κάνει με φαίν, αλλά ρε παιδιν μου, εβαρέθηκα την να με σχολιάζει συνέχεια ιδιαίτερα το άτομο το οποίον φκάλει την φοιτητικήν της ζωή με σούππες. Κάθε φορά, ευγενικότατα, της πρόσφερνα να δοκιμάσει αλλά κάθε φορά τζίνη εσουφρώνεν την φάτσαν της και ελάλεν ψυχρά μου "No thank you", ξύδι - ως και την αυγολέμονι μου που εσκέφτηκα άπαξ μπορεί και να πει ναι τούτη την φορά, της επρόσφερα και είπεν "Γιαξ, μα σούππα με λεμόνι και αυγό?". 

Τι 'γιαξ' μωρή κουζινική ρατσίστρια! Ντεεν τέλει αβγκολέμονι, ντεεν πάρει αβγκκολέμονι. Μείνε να πνιγείς στις σούππες σου.

3 comments:

  1. Well, I feel u girl, ειδικα στο παρτ με τη γλωσσα και τα φαγια. Οι δικοι μου συγκατοικοι εν ουλλοι εγγλεζοι αρα και party animals, αλλα εν καλοι. Νομιζουν ειμαι ο Jamie Oliver ( διασημος βρετανος σεφ) ενω λαλω τους πρωτη φορα μαγειρευω μονη μου ( μεν φανταστεις απλα πραγματα λουβια και μακαρονια). Ερωτησαν με ακομα αν εχουμε πατατες και nuggets στη Κυπρο και απαντησα ευγενικα το καλο μου. Btw love your blog. (new here) :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έτσι ακριβώς είμαι και εγώ σε τούτη την φάση!! Πάρτυ κτοινά, ούλη την ώρα ποτό και ποτό. Πριν να έρτω αγγλιά η παρέα μου έκαμνεν μου κάμποσα αστειούθκια για τις μαγειρικές μου ικανότητες οι οποίες ήταν ανύπαρκτες. Άλλα τι να κάμουμεν, η ανάγκη :)
      Εν επερίμενα ότι ήταν να μου άρεσκεν το μαγείρεμα.

      Also, welcome ^_^

      Delete
    2. Εγω εν το περιμενα οτι θα τα καταφερνα να μαγειρεψω κατι που να τρωετε. Αλλα τελικα ειμαι καλη και βελτιωνομαι. Ευχαριστω! :D

      Delete