Sunday, 19 October 2014

Οι συγκατοικοι - Παρτ 2

Τώρα το μενού μας περνά στους οξείς-αντικοινώνες. Μαζί με την Σύνθια το Σιγανό Ποταμάκι, τούτα τα θκιο τα πλάσμα, απλά παρακαλώ να εξαφανιστούν και να αντικατασταθούν με κάποιον νοήμων άτομο που να μεν κλειδώνεται μες το δωμάτιο του. Έχουμε μία τεράστια κουζίνα με καναπέδες, μεγάλο στρογγυλό τραπέζι και γρήγορο ίντερνετ και κανένας τους, μα κανένας τους, δεν πάει να κάτσει πέντε λεπτούθκια να κοινωνικοποιηθεί λιον. Κάθουμαι μόνη και παίζω το Master Chef μες την κουζίνα και δεν έχει ούτε ένα πλάσμαν τζιαμέ να κάμουμεν λίον χαϊχούιν... ας ενι ολάν να τους δώκω που το φαΐν μου να φαν τζιολας. Εβαρέθηκα να τρω μόνη μου μες σε τζίνη την τεράστια κουζίνα.

Στο δωμάτιο C, ο Κινέζος aka ο Κινέζος

Ήξερα το ότι οι Κινέζοι όταν έρκουνται να σπουδάσουν Αγγλία κλικώνουν μόνο μες τους δικούς τους (αστεία αστεία, οι Κινέζοι κλικώνουν με τους Κινέζους, οι Καντονέζοι με τους Καντονέζους και οι Κορεάτες με τους Κορεάτες - δεν σμίγουν). Πάεις να κόψεις καμιάν κουβέντα μαζίν τους και απλά χαμογελούν σου και σούζουν το κεφάλι τους πάνω-κάτω. Λαλούν κανένα "Yes", απαντούν απλά και κοφτά, μερικές φορές είσαι σίγουρος ότι δεν εκαταλάβαν θεόν (ή Βούδα) του τί ακριβώς είπες και απλά σούζουν το κεφάλι τους. Δεν θέλω να φανώ κατζιά, αλλά σοβαρά, πως έρκονται να σπουδάσουν Αγγλιά χωρίς να ξέρουν να επικοινωνούν στα Αγγλικά... Και όι μόνο οι Κινέζοι - και οι δικοί μας οι Κυπραίοι εν τζαι παν πίσω, έχει πολλούς μες την τάξη των νομικών μου που σοβαρά δεν σώζονται (την τάξη εν να την φκάλουν, αν την φκάλουν, με το αγγλο-ελληνικό λεξικό στο χέριν),

Ένιγουεϊ, ο Κινέζος δαμέ στο C, εν το μόνο αγόρι ανάμεσα σε πέντε κορούες και άτε πε δικαιολογώ τον. Αλλά πε μου, εν έκαμεν και ο ίδιος καμίαν προσπάθεια να γνωριστεί μαζίν μας. Κλείνεται μες το δωμάτιο του σε ανησυχητικό βαθμό. Είχεν εποχή που έκαμεν δύο εβδομάδες να δώσει σημεία ζωής και όποτε επερνούσα που το δωμάτιο του εκάθουμουν και εμύριζα έτσι γυρών-γυρών της πόρτας του να σιγουρευτώ ότι δεν επέθανεν και το πτώμα του κάθεται και σαπίζει... Μακάμπρε όντως...

Μα ούτε στην κουζίνα να πει να πάει, ούτε τίποτε - εν πεινά το πλάσμαν ολάν? Τι τρώει? Έτυχεν και μια μέρα ήβρα τον πας τις σκάλες να κουβαλά κάμποσα κιβώτια κλπ. Μετά που λιην "ανάκριση" εμάθα πως: αγόρασεν ψυγείο για το δωμάτιο του, αγόρασεν γκαζουιν, αγόρασεν rice cooker και έκαμεν την κουζινούα του όμορφη και ωραία μες το δωματιούιν του.

Μπράβο ρε μαλάκα αντικοινώνα - πιερώνουν οι γονιοί σου 6,000 εγγλέζικες λίρες τον χρόνο για να έχεις την ΚΑΛΥΤΕΡΗ διαμονή μες το campus, με την καλύτερη κουζίνα, και εσύ πάεις και σφηνώνεσαι μες τα 9 τετραγωνικά. Μπράβο!

Στο δωμάτιο Ε, η Σκύλα aka Σαμάνθα

Μεγάλη ανοργασμική φάουσα τούτη. Εν 22 χρονών, ρέσσει μας ούλους έτσι άνετα τρία-τέσσερα χρόνια και επείρεν το σαμπώς και μας ρέσσει τρεις-τέσσερεις δεκαετίες. Εν πάντα θυμωμένη, εν πάντα μουτρωμένη, εν πάντα νευριασμένη για κάτι και εν πάντα έτοιμη να θάψει κάποιον.

Την πρώτη μέρα της μετακόμισης ήταν όπως την χαμένη πέρτικα και εθώρεν δεξιά και αριστερά. Ήρτεν τελείως απροετοίμαστη και ούτεν είχεν κάμει καμία έρευνα, φάση, "ρε πώθεν να πιάσω μαχαιροπίρουνα?", "ρε πώθεν να πιάσω σεντόνια?". Τίποτε, τούτη ήρτεν έτοιμη να φάει με τα shέρκα της και να ππέσει άστρωτη. Είδαμεν την η μαμαγάτα και εγώ και είπαμεν να την βοηθήσουμεν. Ξένη και τζίνη, ξένοι και εμείς, ήταν να αλληλοβοηθηθούμε. Επείραμεν την Argos, Primark και Tesco. Ως και μερικά που τα πιάτα μου και μαχαιροπίρουνα μου έδωκα της να φκάλει την πρώτη μέρα όσπου να έρτουν delivery τα δικά της - εν τα ξαναείδα.

Ένιωθα το οτι ήταν κάπως απότομη και νάκκουριν επιθετική μέχρι και που αποδείχθηκα σωστή όταν μια μέρα έκοψα την, μες την κουζίνα με τα ακουστικά μες τα αυτιά της να μας κακολογεί σε μιαν καναδέζα φίλη της. Εν τζαι με εκατάλαβεν ότι είχα μπει μες την κουζίνα και εκμεταλλεύτηκα το και με σιγανά-σιγάνα (όπως την κάττα) οπισθοχώρησα. Εν έχω πια όρεξη για καφκάες.

Κάτι κουβέντες που ελάλεν όμως, "Εν ούλες τους αππομένες μιτσιές δαμέσα. Τέλια χτιτζιόν! Μα άδε την κουζίνα τους, Έλεος, τέλια άχρηστες!!". Let me expand on that...

  1. Η κουζίνα μας δεν είναι χτιτζιόν, είναι πεντακάθαρη σε σύγκριση με κάτι άλλες κουζίνες που είδα.
  2. Το πρόβλημα πιο πολλά κάμνουν το η Μάρα και η Σάρα που εν τύπικαλ ξυμαρισμένες εγγλέζες που ξαπολούν τα πράματα τους πας τον πάγκο και κάμνουν 24 ώρες να τα καθαρίσουν. Αν το συνηθίσεις όμως, it's not so bad. Έτο, αφήνουν τα για μια ημέρα - όι μια εφτομμάα. Το άλλο τους το λάθος ένι ότι δεν τραβούν να φύει το ξυμαρισμένο νερό που την βούρνα όποτε πλύνουν τα σκατά του. Τούτο ναι, νευριάζει με και εμένα πολλά, αλλά ανέχουμαι το γιατί εν τζαι να τα πέρνουμεν ούλα προσωπικά - απλά τραβώ τον πάτο και φέφκει.
  3. Τα πιάτα μας ΔΕΝ στοιβάζουν μες την βουρνα αλλά ΠΟΞΩ, καθώς στεγνώνουν. Που δεν καταλάβω που εν το πρόβλημα - εμένα δεν με ενοχλεί αρά γιατι να την πειράζει τόσο πολλά τούτην? Εν να επροτιμούσεν να είχεν ξυμαρισμένα πιάτα ξαπολυμένα δεξιά και αριστερά? Άρα ήντα που την πιάνει η πελλάρα? Εν καθαρά πιάτα και έχει κιόλας κάμποσον πάγκο να κάμει την δουλειά της.
  4. Δεν μου αρέσει που γενικοποιεί. Έβαλεν μας ούλες μες το ίδιο σακκί και άρκεψεν να βαρρά.
  5. Δεν σηκώνω σχολιασμό που τζίνη επειδή το μόνο που τρώει είναι φρούτα και τοστς! Η καθυστερημένη. Χρησιμοποιεί την κουζίνα για πέντε δεύτερα και πάει και τρώει μες το δωμάτιο της και έχει και άποψη. Αν κάποιος που δαμέσα πρέπει να έχει άποψη πρέπει να είμαι μόνο εγώ επειδή ΜΟΝΟ εγώ χρησιμοποιώ την κουζίνα τόσο πολλά και κάθουμαι κα κρατώ την καθαρή και μερικές φορές κάθουμαι και πλυνίσκω τα πιάτα των άλλων για να την θωρώ λίον καθαρή.
Γενικά, η Σκύλα εν υπερβολικά φάουσα και μιγιάγκιχτη και είχεν πολλές φορές που της εγυάλισεν το μάτιν της επειδή επαρεξήγησεν κάτι που είπα.

Εβαρέθηκα τους ούλους... Ζω στο χειρότερο διαμέρισμα, έχουμεν τις δύο εγγλέζες που εκκλικώσαν και με αγνοούν, και τους τρεις αντικοινώνες που δεν φκαίνουν που τα δωμάτια τους. Εβαρέθηκα να κάθουμαι μόνη μου μες το σαλόνι, για ώρες. Εβαρέθηκα να μαϊρεύκω μόνη μου, να τρωώ μόνη μου...

Τουλάχιστον έχω σας εσάς, απολάυστε μαζί μου μερικά από τα μαγειρικά μου αριστουργήματα...



Με τον Τζον <3


2 comments:

  1. μάνα μου, απλά δεν σου έκατσε

    προσπάθησα και γω να παρεέψω με κείνους που έμενα αλλά τίποτε εν έγινε

    πόσο μάλλον ετσακωθήκαμε που εκάμναν νον στοπ φασαρία τον καιρό που είχα εξετάσεις

    καλύτερα να μεν είσαι φίλη, ωστε να μπορείς να τους ξιτιμάσεις όταν χρειαστεί

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σωστήηηη!
      Αρκεψα να χρησιμοποιώ την μεθοδο σου, όποτε μου σπάζουν τα νεύρα αρκέφκω και shυλλοβρίζω μέσα που τα δόντια μου σε βαρυα κυπριακά. Φοηchιάζει τους πολλά :)

      Delete