Thursday, 7 April 2016

Μια φορά είπα να κάμω και γω μια μαλακία.. Μια φορά! - Παρτ 2

Ξέρεις τι, εν νεν καθόλου ευκολα να έβρεις το 'για μια νύχτα μόνο' θύμα σου. Εδώθηκεν μου μια ευκερία και στην αρχή είχα σκεφτεί να πάω σε ένα κλαμπ και να συνάξω κάποιον που τζιαμέ.

Αλλά έδωκα του λίον παραπάνω σκέψη και είπα να μεν το προσεγγίσω έτσι για πολλούς λόγους: εν ναν ένας πιττωμένος άγνωστος, μπορεί και να μου κλέψει πράματα που μες το δωμάτιο μου, ή να κάμει εμετό, ή να έχει και με κολλήσει κάτι.

Νο νο, αφού το shashaρε δεν μου ταιρκάζει, πρέπει να εν κάτι μεθοδικά προ-σχεδιασμένο.

Για τις επόμενες μέρες έβλεπα δεξιά και αριστερά και κάπως απόριπτα τους ούλους για διάφορους λόγους.

Κοντός. Κουτσομπόλης. Wild. Πολλά καλός φίλος. Δεν μου φαίνεται να έχει και πολλύν εμπειρία.

Έφτασεν η νύχτα του Student Media Anniversary Ball. Εμενα που με θωρείς, ασχολουμαι με την φοιτητική τηλεόραση και ράδιο. Φέτος έκλεινεν ο τηλεοσταθμός 5 χρόνια, και το ράδιο 40 (και η εφημερίδα 20, γι'αυτό εδιοργανώσαμεν τούτο το ιβέντ).

Μάντεψε πως επία ντυμένη! Ούλες οι κορούες εβάλαν τα ωραία τους τα φορέματα, εγω και αλλη μιά φίλη μου επίαμεν ζευγάρι ντυμένες σε αντρικό κουστούμι. Επιάμεν τα μαλλιά μας σφιχτά πίσω σε κότσο και κάμαμεν και έντονο smokey eye make up με έντονα σκούρα μοβ χείλη. Η βραδυά ήταν υπέροχη και όλοι λατρέψανε το ντύσιμο μας. Προς το τέλος της νύχτας εκαταλήξαμεν να κλέβουμε τα μπαλόνια με helium από τα τραπέζια και να κάνουμε record αστεία clips με τα παιδιά του ράδιου.

Τέσπα όμως, πίσω στο θέμα μας με την μαλακία.

Το "θύμα", εσύγκοψα το μόλις εμπήκεν της αίθουσας. Ήταν ομορφούης, με τζινο το χαριτωμένο boyish look που μου αρέσκει. Ήταν ντυμένος σαν τον σαραντάρη αλκοολικό λογιστή, τέλια άκυρος και με βλέμα χαμένου αρνιού. Ελύshιασα, η λύκενα.

Όταν ετέλειωσεν το δείπνο, εμαχούμαστουν να συναχτούμεν οι πλείστοι να πάμεν σε after-party club. Όπως πάμεν να φύουμεν, βρίσκω τον μόνο του σε ένα γωνιακό τραπέζι, πάω αρκέφκω του κουβέντα και κάπως λίον πολλά τραβώ τον να έρτει μαζί μας.

Το club ήταν μαλακία, επαίζαν μουσική για μαστουρωμένους, που να χωρέψεις με έτσι άκυρο αργό ρυθμό. Έκαμα χάζι με την παρέα μου που τον σταθμό και πότε-πότε έκοφκα φιλική κουβέντα με το "θύμα". Μάνα μου τον, πολλά χαριτωμένος και ομορφούις. Είχεν και το ίδιο όνομα με τον Τζον. Βολεύκει.

Ανταλλάξαμεν τηλέφωνα και για τις επόμενες τρεις ημέρες εμιλούσαμεν πολλά με μυνήματα. Και κάπως άφηκεν με άφωνη, ήταν πολλά ομιλητικός στα μυνήματα και αστείος. Κάμνει ράδιο βέβαια να μου πεις, έχει το να μιλά. Την νύχτα που τον εγνώρισα όμως κάτι πρέπει να είχεν επειδη τότε ήταν πολλά ησυχούιν και ντροπαλό πλάσμα. Άτε λοιπόν, τώρα να ξαναβρεθούμεν καλό.

Εκανόνισα ημερομηνία, St Patrick's Day. Το ράδιο εδιοργάνωνεν μεγάλο ιβέντ στην μπυραρία του πανεπιστημίου μαζί με το Irish Society. Εκανονίσαμεν να βρεθούμεν τότε. Στα μυνήματα, πάντα πολλά φιλικά, κάτι λίον φλέρτινγκ. Έσυρεν την κουβέντα ότι μεινίσκει στο Lewes που εν ένα χωρκόν εξω που το Brighton. Ήξερα ότι τα λεωφορία σταματούν να πιένουν τζιαμέ μέτα τις 11.00 και ΜΠΑΜ! Έπιασα την ευκερία που τα μαλλιά! Λαλώ του πως αν θέλει μπορεί να κοιμηθεί σπίτι μου, έχω στρώμα που φουσκώνει και έξτρα κουιλ και μαξιλάρια.
Βολεύκει πολλά.

Έτσι ώστε, ήταν αν ένει κάμνω την κίνηση τότε, ή άμαν αλλάξω γνώμη απλά εν να τον φιλοξενήσω στο σαλόνι μου.

Έρχεται η μέρα του St Patrick's. Έκατσα και εκαθάρισα το δωμάτιο μου, εξουρίστηκα όπου έπρεπεν, εφούσκωσα το στρώμα, έστρωσα το, ήταν ούλα έτοιμα.

Πάω στο πανεπιστήμιο, πάω στο ιβέντ. Μιά ώρα περνά, το "θύμα" πουθενά. Να σου πω την αλήθκεια, επερνούσα πάρα πολλά καλά όπως και να'χεν επειδή είχα την μεγάλη παρέα που το ράδιο. Τζίνους τους ginger μουσάτους που σου είπα στο προηγούμενο ποστ. Ήρταν και πολλά παιθκιά που το course μου. Έκαμ πολύ χάζι επειδή μες την παρέα είχαμεν πολλούς Ιρλανδούς, εμαθαίναν μας τραγούδια, χορούς, εκάμναμεν face-paint του κόσμου. Εμένα εβάψαν μου ούλη την φάτσα μου στα χρώματα της σημαίας. Την περισσότερη φάση της νύχτας είχα την περάσει να βάφω σημαιούες και τρίφυλλα στις φάτσες του κόσμου. Ήντα πολλοί ενομίσαν ότι είμαι όντως άσυλα που την Ιρλανδία.

Εδιερωτήθηκα όμως ήνταν που γίνεται με το "θύμα". Στέλνω του μύνημα που είναι, και απαντά μου ότι εν πολλά busy με κάτι δουλειές και δεν θα έρτει τελικά. Φυσώ και ποφυσώ. Γαμώτο έστησεν με ο μαλάκας δηλαδή?! Ξεκαύλα 10 πόντους.
Απαντώ του κάπως, "Απογοητεύκεις με". Και είπα να μεν ασχοληθώ παραπάνω μαζί του.

Λαλώ την κουβέντα ένος που τους μουσάτους και καλά, τζίνος έκαμεν παshιαμάν πολύ να δει τι ήταν να γινεί. Έβαλεν μου στοίχημα ότι δεν μπορώ να τον κάμω να έρτει. Ήμουν και λίον ύπο την επήρεια της(των) Guinness(es) και εδέχτηκα το challenge. Έστυλα του ακόμα ένα μύνημα, κάπως νιαζάρικο κάπως "άαατεεε έεελαααα". Έκαμεν νακκουρίν hook το "θύμα" στο δώλομα μου και εκούντησα λίον παραπάνω με ακόμα ένα μύνημα. Τούτα ούλα τωρά, με τον μουσάτο πουπάνω μου να θωρούμεν και να γελούμεν.

"Πως εν τωρά το ιβέντ? Εν καλο?" ρωτά, απαντώ του πως εν πολλά ωραίο. Η αλήθκεια να λέγεται όμως είχεν κάμει die out. Απαντά πως εν να έρτει σε μισή ώρα. Κάμνει μου high-five ο μουσάτος και κερνά μου την μπύρα μου.

Ήρτεν το θυματούι στην μισή ώρα, εγώ τωρά τέλεια tipsy να χορεύκω με τους Ιρλανδούς πας τα τραπέζια. Μόλις τον είδα, εκατέβηκα κάτω, ήμουν πολλά φιλική, έδωκα του μιά σφιχτή αγκαλιά και επίαμεν έξω επειδή ήθελεν τσιγάρο, εκόψαμεν κουβεντούα, εφλερτάρισκα πολλά και εφλερτάρισκεν και τζίνος πίσω. Ξέρεις, τζίνο που ταρράσουν τα σώματα σας, τζίνο που σιγά-σιγά έρκεται η κκελλέ του κοντά στη φάτσα σου. Τζίνο που μερικές φορές είσαστε κάτι εκατοστά μακριά τα χείλη σας και έχει έναν έντονο ηλεκτρισμό μεταξύ σας. Τζίνο που νιωθεις πως θέλεις να απλώσεις το χέρι σου και να τον ακουμπήσεις, που νιώθεις τζίνη την έλξη.

Η χημεία υπήρχεν, και ήμουν και πολλά πιο άνετη να φλερτάρω με το λίο έξτρα κουράγιο του αλκοολ. Αλλά κάπου μες την μέση του τσιάρου του, εσυνειδητοποίησα ένα πράμα, ναι το "θύμα" ήταν κάπως χαριτωμένος και αστείος στις κουβέντες του, ήξερα πως αν ήμουν ο sober καλός μου εαυτός ήταν να γυρίσω να του πω "Πνάσε" σε κάποιες κουβέντες παρα να σούζω την κκελέ μου και να μουγκρίζω "μμμμ" κάθε λίο. Και! Όση ώρα εμιλούσαμεν τζίνος ήταν τυλιμένος με τον σάκκο του και εγώ με το t-shirt ετουρτουρούσα, έκαμνεν το σαγόνι μου όπως τον τριποκάρυδο, και ο γάρος ούτε να μου δώκει τον σάκκο του. Ξεκαύλα 5 πόντοι.

Λαλώ του, "Θύμα, επειδή ήρτες μεν νομίζεις πως εγλύτωσες, πρέπει να δουλέψεις να μου αποδείξεις τον εαυτό σου. Έστησες με δύο ώρες και έχεις με δαμέ έξω να τουρτουρώ με το t-shirt". Είπα να του τσιμπήσω λίο τον αντρισμό του.

"Ήρτα, εν ήρτα?"

"Δώσμου τον σάκκο σου"

"Μα μετά εν να κρυώσω εγώ"

...

Ξεκαύλα 15 πόντοι.

Πάμεν πίσω στο μπαρ, όπως εμπήκαμεν της πόρτα εκατάλαβα ότι τούτα τα πράματα δεν είναι για εμένα και πως ευτυχώς το εκατάλαβα πριν να εν πολλά αργά.

Εκάτσαμεν σε ένα τραπέζι και εκόψαμεν πολλά σοβαρές και τυπικές κουβέντες φάση του 'τι θα κάμεις μετά τις σπουδές' και 'πως την βλέπεις την νεολαία', ώσον έπινα την μπουκαλούα μου με νερό για να ξεμεθύσω. Κάπου τζιαμέ έμαθα ότι έχει και αυτοκίνητο και πάει και έρκεται και τούτο έκαμεν με κάπως να σκεφτώ, ε τι εκάθουταν και μου εκλαίεν για το ότι δεν θα είχεν μεταφορικό να πάει πίσω...

Η προσπάθεια μου να ξεμεθύσω όμως δεν εδούλευκεν, έμπαινα στο επόμενο στάδιο της μέθης, μετά το φλερτάρισμα - η υπνηλία. Μιάς και τζινος σπουδάζει ψυχολογία, και εγώ νομικά, κάπως το θέμα εγύρισεν στους παιδεραστές και στους βιαστές. Επειδή άρκεψα τζίνη την ώρα και ήμουν στη φάση 'δεν με κάφτει τίποτε πιον' και 'γιατί μάχουμε ακόμα μαζί σου?', έτσι στην μέθη μου έσυρα του και την κουβέντα:

"Εν μου αρέσκει το σεξ. Καθόλου. Δεν ένιωσα ποττέ ευχαρίστηση όποτε έκαμα σεξ"

Ίσως ήταν κάπως στην προσπάθεια να τον κουντήσω μακρυά μιας και είχα ξεκαυλώσει τέλια και εκατάλαβα οτι τούτα τα 'για μία νύχτα μόνο' και open relationships εν νεν για εμένα.

"Άμπατζιε εν επειδή εν το κάμνεις σωστά?", και είχεν μιαν έκφραση όλο υπονοούμενο.

Γυρίζω και θωρώ τον με ένα βλέμμα γεμάτο και απάθεια, κούραση και απόλυτη παγωνιά.

"Μπορεί... Αλλά εν έχω όρεξη να ασχοληθώ με σεξ σε τούτη την φάση που είμαι τωρά" και έγυρα το κεφάλι μου πας το τραπέζι επειδή το δωμάτιο άρκεψεν και εγύριζεν.

Καμία ανταπόκριση που το "θύμα". Good. Έπιασεν το μύνημα.

"Πάω toilet", φεύκω, κατουρώ για κάμποση ώρα και προσπαθώ να φέρω τα μίλια μου. Έσυρα λίο νερό στα μούτρα μου και σιγά-σιγά άρχισα να νιώθω λίο καλύτερα.

Επιστρέφω πίσω, το θύμα δεν ήταν στο τραπέζι. Εσύγκοψα τον με το μάτι μου που εμιλούσεν κάποιου. Θωρεί με, θωρώ τον. Ξαφνικά κάτι μεγάλο και βαρύ ένιωθα να με σηκκώνει. Ήταν οι ginger Ιρλανδοί μουσσάτοι. Εσηκώσαν με στους ώμους τους σαμπώς και ήμουν ένα πούπουλο και εκάμαν με γυρώ του μπαρ σαμπώς και μόλις είχα κερδίσει κανένα πρωτάθλημα ή κάτι.

Τελευταία φορά που ήδα το θύμα ήταν η πλάτη του όπως έφαιφκεν της πόρτας.

Εστειλα του ένα μύνημα, "Μα έφυες?". Και απαντά μου "ναι, απλά κάτι δεν μου εκολλούσεν". "Μα ούτε ένα αντίο?", δεν απαντά. Έπια τον τηλέφωνο, ένιωσα λίον άσχημα να σου πω την αλήθεια, άμπατζιε είπα κάτι που τον ενόχλησεν. Δεν μου το απάντησεν. Μετά που λίη λεπτά έφυα και εγώ, όπως επερίμενα το λεωφορίο μες την κρυάδα και την βροχή, εξανάπιασα τον τηλεφωνο. Μετά που εκατάλαβα ότι τον έπια δύο φορές και ήταν λίο ξεκάθαρο ότι αγνοούσεν με επίτηδες. Στέλνω του ένα πάshια-πάshια μύνημα να μεν νομίσει ότι είμαστε και τίποτε έμμονικές, "έπιανα σε για να δω αν εμπορούσες να με πάρεις σπίτι, εν πειράζει, έπιασα το λεωφορίο" και αυτό.

Επεράσαν πόσσες μέρες, που τις 17 του Μάρτη, σχεδόν ένας μήνας. Ε, τίποτε που τότε.

Βρίσκω το πολλά ενδιαφέρον α, πως η αναμονή του σεξ κάμνει τον άλλο να σου στέλνει δεκάδες μυνήματα την ώρα, αλλά άπαξ και φύεις το σεξ που την εξίσωση πόσο γρήγορα οι άντρες απλά εξαφανίζονται.

Friday, 18 March 2016

Μια φορά είπα να κάμω και γω μια μαλακία.. Μια φορά! - Παρτ 1

Ο μα γκοτ, νιώθω σαμπώς και τα έντερα μου ελιώσαν τέλια. Post-St-Patrick's-Day Βάσανο. Συμβουλή, μείνε μακριά που μουσάτους Gingers. They are fun, they drink a lot, and they buy you drinks so that you can drink along.
Εν για τούτο που εν πίνω, το hangover, ρεεε εν σώνω για ετσι πράματα. Έχασα και το lecture με τον ωραίον προφεσόρο, είχαμεν κανονίσει και meeting μετά το μάθημα (κούχου κουχ ραντεβού κάμνω χαϊχούθκια μόνη μου).

Άκου τωρά πως έχει η κουβέντα.

Αν εθκιάβασες τα τελευταία μου ποστς είσαι απόλυτα ενημερωμένος για την σεξουαλική μου κατάσταση, σε πολλά πέρσοναλ φάση. Με μία πρόταση: Εν νεν καλή.

Είχα βρεθεί με το μποϊφρεντ την Κυριακή με Τρίτη, και πάλε η πόμπα με το κουλλούριν εν τα ήβρασυν μεταξύ τους. Εκουράστηκα κι εγώ, εκουράστηκεν και τζίνος. Πας την όλη ματαιωτική και ηττημένη post-sex ατμόσφαιρα, ο Τζον ψυθιρίζει τόσο σιγανά, σαμπώς και το μετάνιωνε την ίδια ώρα που το έλεγε:

"Αν θέλεις, μπορείς να.. να δοκιμάσεις... να κάμεις σεξ με κάποιον άλλον. Να δεις άμπατζιε εν κάτι που κάμνω εγώ λάθος"


"Μα εννοείς, να πάω να κάμω σεξ με άλλον, φάση απατώσαι ή φάση να χωρίσουμεν, σορρυ εβραχυκύκλωσα κάπως"

"Όι, να χωρίσουμεν, σκέφτου το σαν a cheat-free card η κάτι, εν νεν ανάγκη να ξέρω ποιος, εν νεν ανάγκη να ξέρω το πότε, και το πως. Απλά υποσχέσουμου πως εν να προσέχεις. Και χρησιμοποίησε προφυλακτικό πλις"



Επροσπάθησα να κρατήσω πόκερ-φέις, ήταν τόσο ξαφνικό και τόσες σκέψεις και συναισθήματα επετάχτυκαν που το πουθενά που στο τέλος έμεινα κενή και αδιάφορη. Απλά εθώρουν το ταβάνι και επερίμενα το βραχυκύκλωμα να περάσει. Είπα να μεν της δώκω της κουβέντας παραπάνω σημασία και αποπέμπω τον με ένα "Μεν λαλείς πελλάρες". Και κουβέντα τέλος.

Ας εξετάσουμεν τώρα τα πράματα ένα-ένα.


  1. Ο Τζον κι εγώ, είμαστε ζευγάρι εδώ και τρία κάτι χρόνια
  2. Ο Τζον σε εμένα, και εγω στον Τζον, είμαστε η πρώτη official σχέση ενός του άλλου
  3. Εχάσαμεν την παρθενιά μας μαζί

  4. Ο βίλλος του Τζον εν ο μόνος βίλλος που έτζυσα ως τωρά
  5. Είμαστε αναλόγως πολλά σοβαροί προς την σχέση μας και έντονα μονογαμικοί
  6. Ο κόσμος περιπαίζει μας "το παντρεμένο ζευγάρι", εν τζαι πέφτουν και πολλά μακριά. Του χρόνου που εν να αποφοιτήσω είπεν ότι θέλει να μου ζητήσει το χέρι που τους γονείς μου.

  7. Εν καλός ο Τζον, έχει αρκετά θετικά προσόντα για  partner. Οι προσωπικες μας απόψεις και ο τρόπος που προσεγγίζουμεν πράματα αρκετές φορές είναι πολικά αντίθετες. Εν 100% τι θα ηθελα σε ένα σύζυγο/πατέρα των παιδιών μου, αλλά εν 50% του τι θα ήθελα σε έναν σύντροφο ζωής.
  8. Εν δύσκολο οταν είσαι σε έτσι σοβαρή σχέση όταν είσαι πανεπιστήμιο. Εν να είμαι βάναυσα ειλικρινής δαμέ! Στο λύκειο ούτε ένας μου έριχνεν δεύτερο βλέμμα, στο πανεπιστήμιο, 100% των αρσενικών που γνωρίζω και συναναστρέφομαι ήταν να μου κάτσει χωρίς δεύτερη σκέψη. Εν έναν περίεργο ξύπνημα και απαλευθέρωση της γυναικείας σεξουαλικότητας που, δυστυχώς, δεν μπορώ να βιώσω επειδή είμαι σε σοβαρή σχέση aka στερημένη/καταπιεσμένη. Και νε, είχεν και αρκετούς (εντάξει, ένας-θκιο) που όντως εν να ήθελα να τους κάτσω.
Άρα τι να κάνω?

Είσαι σε μία σχέση που σεξουαλικά πάει που το κακό στο χειρότερο.

Δίνεται σου η ευκερία, guilty-free, να το κάμεις με κάποιον no-strings-attached.
Ίσως εν να βοηθήσει με το σεξουαλικό σου πρόβλημα..
Ίσως εν να  σου φύει το αποθυμένο... 
Ίσως εν να καταλάβεις ότι ο Τζον εν που τα καλύτερα κομμάτια μες την αγορά και να παραιτήσεις να μουγκρίζεις...

Τι θα έκανες εσύ?

Σε μιά φάση, "Όλαν σίκκιμεν!" είπα να δεχτώ την υπερβολικά ανιδιοτελής ευκερία που μου έδωκεν ο Τζον, και άρκεψα να ψάχνω.

Εεε, κάτι μέρες μετά, ήβρα κάτι... και έφα τα μούτρα μου.

Παρτ 2 έρχεται ηδε μη ήταν να ήταν τεράστιο ποστ.

Friday, 11 March 2016

Ένας μήνα μετά #toopersonal

Έκτατη ενημέρωση!

(Νομίζω) Μόλις ήρθα σε οργασμό.

Βασικά, εν είμαι σίουρι, ήταν παράξενο. Άκου πως έχει, γράφω σε τέλεια post-(sort of)orgasm φάση τωρά, φάση, μόλις ετέλειωσα και έπιασα το λάπτοπ να σας πω τα νέα.

Τον τελευταίο μήνα, η ενέργεια και όρεξη που έδωσα πάνω σε τούτο το πράμα, αν την έδινα και στα μαθήματα ήταν να μεν είχα να βουρώ και να μεν προφτάνω τωρά.

Κάθε τρεις ημέρες, είχα βρει την κατάλληλη ώρα για να αυτο-ποσκοληθώ. Οι συγκάτοικοι παν γυμναστήριο, και έχω το σπίτι για εμένα για δύο και κάτι ώρες. Εκλείνουμουν μες το δωμάτιο μου ή μες το μπάνιο και έδινα του δουλειά.

Οι πρώτες δύο εβδομάδες ήταν δύσκολες. Επονούσα πολλά, ένιωθα άβολα, και εκουράζουμουν. Ένιωθα ότι έκαμνα κακόν του εαυτού μου.

Εδοκιμασα women-friendly porn, άρκεψα να θκιαβάζω erotica ήντα ως και ASMRotica εξεκίνησα. Σιγά σιγά.

Αγόρασα και.. βοηθήματα. Τρία εν κατακρίβεια. Το πρώτο δεν μου άρεσεν, έκαμνεν με και ένιωθα άβολα, ίσως ήταν πολλά προχωρημενο βοήθημα για έμενα - έτρυζεν και έσουζεν και εγύρισεν. Έκαμα το return (lovehoney.co.uk, πολλά καλή εξυπηρέτηση, επιτρέπουν αλλαγές).

Είπα να πιάσω ένα καλό και απλό, ίσσιο και παστό vibrator. Ήταν κάπως καλύτερο, αλλά η "ηδονή" μετά που λίγα λεπτά εγίνουνταν επίπονη, ξέρεις άμαν σε καρκαλά κάποιος και δεν αντέχεις άλλον, ε κάπως έτσι. Ένιωθα πως ήταν να σπάσω, όι ευχάριστα όμως. Όταν το έβαζα μέσα τζιολας, εντάξη, κάτι έκαμνεν με την κλητορήδα αλλά μέσα ήταν "που σου νέφκω που παεις", εν ένιωθα τίποτε ιδιαίτερο και ήταν και τόσο ίσσιο που δεν έμπενεν και σωστά και επονούσα.

Εν το μεταξύ, ήρτεν και ο φίλος μου για επίσκεψη, μετά που ενάμιση μήνα ξυρασίας, ελυπήθηκα τον. Ήταν πολλά προσεκτικός και απάλος που με παραδόξως με έκαμνεν να νιώθω πιο άβολα, αλλά εντάξη, μόλις του είπα "Εν οκέι μεν φοάσε, πάτα το γκάζι", επάτησεν το... για ένα λεπτο. Βασικά ούτε, νομίζω ήταν είκοσι δευτερόλεπτα.

Είπεν μου χίλια συγνώμη αλλά τι να κάμεις. Εκέρασεν με πίτσα.

Κάτι έπρεπεν να γινεί όμως. Μιας και δεν εδούλεψεν ούτε το vibrator. Χάτες λαλώ, πάμεν πίσω στα πολλά βασικά. DILDO. Έπια ένα για πολλά αρχάριους, μιτσήν και μοβ. Είχα προσπαθήσει μαζί του τούτη την εβδομάδα δύο φορές, την πρώτη εν είχα όρεξη καθόλου και επαραίτησα, την δεύτερη  εεεε, τίποτε ιδιαίτερο. Ήμουν έτοιμη να το επιστρέψω και τζίνο αλλά είπα άτες, μια τελευταία φορά. Αλλά να το κάμουμεν σωστά. Ήξερα ότι έρκουνται οι horny ημέρες του μήνα, έκαμα και ένα playlist με τα τραγούδια που κατα εμένα εν πολλά ερωτικά, εθκιάβασα και λίον erotica, παίζει και μια κουβέντα με έναν καθηγητή μου (επόμενο ποστ), άρα μπόλικο mental stimulation. Επροετοιμάζουμουν.

Έκατσα πόψε, όπως εφύαν τα παιθκιά, έκαμα ένα ζεστό μπανάκι, ήρθα στο δωμάτιο μου, έσβησα τα φώτα και άναψα τα φωτάκια, έβαλα ωραία μουσικούα, άναψα κεριά, έβαλα κάτι μεταξωτά εσώρουχα. Έκαμα ατμόσφαιρα.

Και έδωκα του.

Το πρώτο πεντάλεπτο ήταν κάπως ωραία, ήβρα το τέμπο μου και δεν επονούσα (πολλά). Αλλά δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Σταματώ.
Κάμνω λίο παραπάνω mental stimulation.
Το δεύτερο, επονούσα. Σταματώ.
Παραγγέλνω πίτσα, έρκεται η πίτσα, τρώω την πίτσα. Χαλαρώνω πας το κρεβάτι. Προσπαθώ να διεγείρω τον εαυτό μου με το να μου κάμνω μασάζ, να χτενίζω με τα δάκτυλα να μαλλιά μου, να ξύνω και να χαϊδεύω απαλά το σώμα μου. Πάμεν για το τρίτο ημίχρονο.

Δεν ξέρω αν τούτο που έφτασα λέγετε οργασμός. Ήταν έντονο. Ενιωσα και έντονη ανάγκη να κατουρίσω.

Νομίζω, εκατέληξα στο συμπερασμά ότι μάλλον κάτι ήταν σαν οργασμός επειδή έτσι που το πουθενά έπιαν με το κλάμα. ΚΛΑΜΑ. Εν σε περιπαίζω. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν εμπορουσα να κρατήσω τα δάκρυα μου και έτρεμα σε εμβρυϊκή στάση για κανένα δεκάλεπτο.

Άβυσσος ο νους της γυναίκας indeed

Wednesday, 3 February 2016

Δεν μου αρέσκει το σεξ

Κάτι δεν πάει καλά μαζί μου. Ίσως εν ορμονικό, ίσως απλά επέλλανα τέλια, ίσως εν κάτι εντελώς φυσιολογικό απλά ούλες μας αντρεπούμαστε να το παραδεχτούμε.

Δεν απολαμβάνω το σεξ καθόλου. Και δεν ξέρω αν εν επειδή το κάμνω λάθος ή κάτι, αλλά και η λίμπιντο μου έππεσεν τόσο χαμηλά, εν καθαρά ανύπαρκτη πιον. Εννοώ, έχω έντονα ορμονικές φάσεις αλλά εγκεφαλικά είμαστε out of order. Έτσι τζίνες οι φάσεις μόνο πονοκέφαλο μου προκαλούν.

Έρχονται μου κάτι ορμονικές ορέξεις μια κάθε τόσο, αλλά δεν νιώθουν ευχάριστες, πιο πολλά σαν αγκαρία που απλά πρέπει να κάνω. Σκέφτου, εν κάπως όπως τους αρσενικούς που τους έρκουνται τζίνες οι άκυρες καύλες και πρέπει να τις παίξουν ήδε μη εν να πονούν μετά ή εν να τους ενοχλούν.

Εν έχω ιδέα πως να αυτό-ικανοποιηθώ, τις πλειστες φορές νιώθω τόσο άβολα στο σημείο που πονώ. Τις δικές μου τις καύλες απλά κάθουμε και υποφέρω τες όσπου να περάσουν. Δεν έχω όμως καμία όρεξη για σεξ. Παλιά είχα φαντασίες και όρεξη, έχει δαμέ και ένα χρόνο όμως που δεν μπορώ ούτε να φανταστώ να κάμνω σεξ με τον φίλο μου, πόσο μάλλον με κανέναν celebrity crush φάση ο Θορ. Απλά... καμία... όρεξη.

Όταν κάμνω σεξ, πάλε, νιώθω το σαν αγκαρία. Εν μια προσποίηση μετά την άλλη. Προσπαθεί και ο φίλος μου να δοκιμάσει διάφορα πράματα αλλά νιώθω ακόμα πιο άβολα και σβήνω τέλια στο τέλος. Ως και όταν φιλιόμαστε... δεν με ανάφκει/αρέσκει καθόλου. Νιώθω ότι πνίγομαι.

Το σεξ, εκατάντησεν να εν η Παράσταση ΘΟΚ μου κάθε φορά. Κάθε φορά να προσποιούμαι, μετά να του λαλώ ότι 'ετέλειωσα', και μετά να τον θωρώ να 'τελειώνει' και τζίνος μες το δίλεπτο. Η όλη διαδικασία δεν κρατά παραπάνω που πέντε λεπτά. Και πάντα στο τέλος πονώ. Πονώ. Πονώ και πονώ για καμιά μέρα. Εδοκίμασα και λιπαντικά, εδοκίμασα και προκαταρκτικά, εδοκίμασα και γιατρόν να μου πει αν έχω κανένα πρόβλημα με την δομή μου τζικάτω. Τίποτε.

Τουλάχιστον φέτος, εππέσαν και οι ορέξεις του φίλου μου (μάλλον, βασικά ήβρεν υποκατάστατο ή κατι) και ευτυχώς άμαν βρεθούμεν, π.χ. για ένα σαββατοκύριακο, μπορεί και να μεν κάμουμεν σεξ καθόλου.

Εν θα έκαμνα ιδιαίτερο θέμα για το πόσο ανοργασμική είμαι αλλά ρε παιδίν μου, εβαρέθηκα τα media και την θεοποίηση του σεξ. Εν κάπως έτσι που άρκεψα να αμφισβητώ τον εαυτό μου και να σκέφτωμε ότι μάλλον όντως έχω κάποιο θέμα.

Τι εν τούτο το πράμα, ο οργασμός? Πόσο γουάου πράμα ένι? Γιατί ούλες μάχουνται ότι εν τόσο γουάου και ότι έχουν το κάθε φορά.

Μπας και να ξεκινήσω να κάμνω όπως τζίνες, να κάμνω σεξ μόνο όταν είμαι μεθυσμένη και μαστουρωμένη??

Ugh... έχω τζίνες τις πονοκεφαλο-καύλες πάλε.