Wednesday, 3 February 2016

Δεν μου αρέσκει το σεξ

Κάτι δεν πάει καλά μαζί μου. Ίσως εν ορμονικό, ίσως απλά επέλλανα τέλια, ίσως εν κάτι εντελώς φυσιολογικό απλά ούλες μας αντρεπούμαστε να το παραδεχτούμε.

Δεν απολαμβάνω το σεξ καθόλου. Και δεν ξέρω αν εν επειδή το κάμνω λάθος ή κάτι, αλλά και η λίμπιντο μου έππεσεν τόσο χαμηλά, εν καθαρά ανύπαρκτη πιον. Εννοώ, έχω έντονα ορμονικές φάσεις αλλά εγκεφαλικά είμαστε out of order. Έτσι τζίνες οι φάσεις μόνο πονοκέφαλο μου προκαλούν.

Έρχονται μου κάτι ορμονικές ορέξεις μια κάθε τόσο, αλλά δεν νιώθουν ευχάριστες, πιο πολλά σαν αγκαρία που απλά πρέπει να κάνω. Σκέφτου, εν κάπως όπως τους αρσενικούς που τους έρκουνται τζίνες οι άκυρες καύλες και πρέπει να τις παίξουν ήδε μη εν να πονούν μετά ή εν να τους ενοχλούν.

Εν έχω ιδέα πως να αυτό-ικανοποιηθώ, τις πλειστες φορές νιώθω τόσο άβολα στο σημείο που πονώ. Τις δικές μου τις καύλες απλά κάθουμε και υποφέρω τες όσπου να περάσουν. Δεν έχω όμως καμία όρεξη για σεξ. Παλιά είχα φαντασίες και όρεξη, έχει δαμέ και ένα χρόνο όμως που δεν μπορώ ούτε να φανταστώ να κάμνω σεξ με τον φίλο μου, πόσο μάλλον με κανέναν celebrity crush φάση ο Θορ. Απλά... καμία... όρεξη.

Όταν κάμνω σεξ, πάλε, νιώθω το σαν αγκαρία. Εν μια προσποίηση μετά την άλλη. Προσπαθεί και ο φίλος μου να δοκιμάσει διάφορα πράματα αλλά νιώθω ακόμα πιο άβολα και σβήνω τέλια στο τέλος. Ως και όταν φιλιόμαστε... δεν με ανάφκει/αρέσκει καθόλου. Νιώθω ότι πνίγομαι.

Το σεξ, εκατάντησεν να εν η Παράσταση ΘΟΚ μου κάθε φορά. Κάθε φορά να προσποιούμαι, μετά να του λαλώ ότι 'ετέλειωσα', και μετά να τον θωρώ να 'τελειώνει' και τζίνος μες το δίλεπτο. Η όλη διαδικασία δεν κρατά παραπάνω που πέντε λεπτά. Και πάντα στο τέλος πονώ. Πονώ. Πονώ και πονώ για καμιά μέρα. Εδοκίμασα και λιπαντικά, εδοκίμασα και προκαταρκτικά, εδοκίμασα και γιατρόν να μου πει αν έχω κανένα πρόβλημα με την δομή μου τζικάτω. Τίποτε.

Τουλάχιστον φέτος, εππέσαν και οι ορέξεις του φίλου μου (μάλλον, βασικά ήβρεν υποκατάστατο ή κατι) και ευτυχώς άμαν βρεθούμεν, π.χ. για ένα σαββατοκύριακο, μπορεί και να μεν κάμουμεν σεξ καθόλου.

Εν θα έκαμνα ιδιαίτερο θέμα για το πόσο ανοργασμική είμαι αλλά ρε παιδίν μου, εβαρέθηκα τα media και την θεοποίηση του σεξ. Εν κάπως έτσι που άρκεψα να αμφισβητώ τον εαυτό μου και να σκέφτωμε ότι μάλλον όντως έχω κάποιο θέμα.

Τι εν τούτο το πράμα, ο οργασμός? Πόσο γουάου πράμα ένι? Γιατί ούλες μάχουνται ότι εν τόσο γουάου και ότι έχουν το κάθε φορά.

Μπας και να ξεκινήσω να κάμνω όπως τζίνες, να κάμνω σεξ μόνο όταν είμαι μεθυσμένη και μαστουρωμένη??

Ugh... έχω τζίνες τις πονοκεφαλο-καύλες πάλε.